16/55/44 17/46/60
16/96/24 کنترل آزمایش پویا به تکرار (دست غیر برتر)

در آزمون پویا نتایج تحلیل واریانس یکراهه در مورد دست برتر، مقادیر 184/1=F و 291/0=P را برای تفاضل رکوردهای پیش و پسآزمون در دو گروه نشان داد که تفاوت معناداری را بین گروه های آزمایش و کنترل نشان نمیدهد. در مورد دست غیربرتر نیز مقادیر 382/0=F و 544/0=P تفاوتی را بین تفاضل رکوردهای پیش و پس آزمون دو گروه نشان نداد. به بیان دیگر در این پژوهش PC و RPC تأثیری بر افزایش نیروی زیربیشینه پویای افراد نداشت.

بحث و نتیجه گیری

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

بهینه کردن نتایج تمرین و بهبود پاسخ، از اهداف هر برنامه تمرینی و نیازمند انتخاب محرک مناسب است. اخیراً پیش آماده سازی و فراپیش آماده سازی ناشی از ایسکمی -تزریق مجدد به عنوان محرکی برای افزایش پاسخ و سازگاری عضلانی مورد توجه قرار گرفته و برخی پژوهشها آثار مثبت آن را گزارش کرده اند (10-4). پژوهش حاضر نیز اثر این محرک را بر نیروی زیربیشینه ایستا و پویای اندام فوقانی بررسی کرد. نتایج نشان داد پیش آمادهسازی عضله از راه 3 دقیقه ایسکمی نسبی با فشاری معادل 20 میلی متر جیوه کمتر از فشار خون سیستولی فرد و سپس 1 دقیقه تزریق مجدد، نیروی زیربیشینهه ایستا را به صورت معنا داری افزایش میدهد. همان گونهکه پیشتر ذکر شد پژوهشهای زیادی در مورد تأثیر پیش آماده سازی ناشی از BFR بر انقباضهای ایستا صورت نگرفته است. تنها لیبوناتی و همکاران (1998) تأثیر مثبت آن را روی برون ده توان ایستای عمل تا کردن مچ دست گزارش کردند که با نتایج پژوهش حاضر همخوانی دارد. IRPC از طریق آثار همودینامیک و رگ گشایی ایجادشده بستر مویرگی عضله را خون رسانی مضاعف می کند (2،23). به نظر می رسد همین امر میتواند سبب بهبود نیرویزیربیشینه ایستا در این افراد باشد که در آن ایسکمی موقت یک عامل محدودکننده است. از طرفی بررسی فراپیش آماده سازی که از طریق سنجش نیروی زیربیشینه ایستای دست غیربرتر (دست بدون BFR) سنجیده شد، نشان داد این راهبرد بر اعمال نیروی زیربیشینه ایستا تأثیری ندارد. پژوهشی که به ویژه تأثیر فراپیشآماده سازی را بر نیروی زیربیشینه ایستا بررسی کرده باشد مشاهده نشد، ولی بیلی و همکاران (2012) نشان دادند فراپیش آماده سازی بر رگ تنگی شریان بازویی پس از فعالیت شدید پایین تنه اثر تعدیلکنندگی دارد (30). این اثر میتواند ایسکمی موقت ناشی از انقباض ایستا را تا حدودی جبران کند و از این راه به افزایش نیروی زیربیشینه کمک کند. ازاین رو از این نظر با پژوهش حاضر همخوانی ندارد. البته در پژوهش بیلی، نیروی اندام فوقانی سنجیده نشد و کاهش نیرو فقط یک فرضیه است. در مورد تأثیر IRPC و IRRPC روی تکرار انقباضهای پویای زیربیشینه، نتایج نشان داد پروتکل مورد استفاده در این پژوهش بر افزایش نیروی زیربیشینه پویا تأثیری نداشت. از آنجا که در انقباضهای پویا، تلمبه عضلانی از کار نمیافتد و مانند انقباضهای ایستا فشار ممتد بر روی عروق مشروب کننده عضله وارد نمیشود تا ایسکمی موقت حادث شود، بهنظر میرسد در اینجا راهبرد مذکور نمی تواند تأثیر برجسته ای در جهت تحریک عضله یا رفع محدودیت داشته باشد. این نتیجه با نتایج پژوهش های دی گروت و همکاران (2010)، جین اس تی و همکاران (2011) و بیون و همکاران (2011) همخوانی ندارد. جین اس تی و همکاران (2011) بهبود رکورد شنای 100 متر به میزان 7/0 ثانیه را بعد از 4×5 دقیقه IRPC گزارش کردند. IRPC 45 دقیقه قبل از آزمون، با فشاری حدود 15 میلی متر جیوه بیش از فشار خون سیستولی استراحتی روی اندام فوقانی انجام گرفته بود. بیون و همکاران نیز (2011) تأثیر BFR بر پاسخ و بازیافت پس از فعالیت ورزشی شدید را بررسی کردند. آنها از پروتکل BFR با فشار 220 میلی متر جیوه (2 تا 3 دقیقه برای هر پا) و تزریق مجدد قبل از انقباض های توانی و شدید درونگرا و برونگرای اندام تحتانی استفاده کردند. نتایج نشان داد در این گروه، روش پیش آماده سازی سبب برون ده توان بیشتر بلافاصله و پس از 24 ساعت بازیافت نسبت به گروه کنترل شد (24،27،29). دلیل ناهمخوانی نتایج ممکن است تفاوت پروتکلهای IRPC ، شامل مدت BFR و میزان فشار جهت ایجاد محدودیت و همچنین نوع متفاوت فعالیت ورزشی انجام گرفته باشد. همچنین در این پژوهش هیچ کدام از شرکت کنندگان، درد و کوفتگی عضلانی را پس از آزمون و تا 48 ساعت پس از آن گزارش نکردند. این امر نشان می دهد به نظر می رسد پروتکل مورد استفاده در این پژوهش از سلامت و ایمنی لازم برخوردار باشد و ظاهراً تغییرات فیزیولوژیک نامطلوب گذرا و ماندگاری به دنبال نداشته باشد. این نتیجه بر خلاف گزارش ورنبوم و همکاران (2012) در مورد این شیوه پیش آماده سازی است. البته تفاوت مذکور ممکن است ناشی از پروتکل های گوناگون مورد استفاده در این پژوهش ها باشد (33).
در مجموع با توجه به نتایج این پژوهش و نظر به یافتههای سایر پژوهش ها می توان گفت پیشآماده سازی عضله بر پاسخهای انقباضی زیربیشینه تأثیر مثبتی دارد. فرایند ایسکمی و تزریق مجدد یک روش مؤثر پیشآماده سازی و فراپیشآماده سازی برای بسیاری از پاسخهای انقباضی است. انقباضات ایستا به دلیل تحمیل ایسکمی موقت به عضله، فعالیت را محدود و خستگی را تحریک میکنند.
پیش آماده سازی ناشی از ایسکمی -تزریق مجدد از راه پیش جبرانی نسبی این محدودیت، فعالیت
عضلانی زیربیشینه ایستا را بهبود می بخشد و خستگی را به تعویق میاندازد. ازاین رو استفاده از این
روش برای افزایش پاسخ انقباضی ایستای زیر بیشینه پیشنهاد می شود. در مورد انقباض های پویا و فعالیتهای ورزشی گوناگون با شدتهای مختلف نتایج متناقضی وجود دارد و انجام پژوهشهای دیگر با دستکاری متغیرهای مختلف توصیه می شود. همچنین در این پژوهش تأثیر فراپیش آماده سازی بر روی انقباض های ایستا و پویای زیر بیشینه تأیید نشد و این مورد نیازمند بررسی های بیشتری است. با توجه به اینکه پروتکلهای مختلفی برای BFR و ایسکمی – تزریق مجدد (حسب میزان شدت، زمان و توالی ایسکمی- تزریق مجدد) جهت افزایش سازگاری و بهبود پاسخهای انقباضی وجود دارد، بهنظر میرسد همین امر بخش زیادی از پراکندگی
نتایج در زمینه میزان اثربخشی این شیوه بهینهسازی پاسخ و نتایج تمرین را توضیح دهد. عدم مقایسه پروتکل های کنترل شده مختلف در یک پژوهش واحد، از محدودیت های این پژوهش و بسیاری از پژوهش های صورت گرفته در این حیطه است. همچنین در این پژوهش تأثیر BFR بر پاسخ های انقباضی گزارش شد و دلایل و چگونگی ایجاد این پاسخها با توجه به مبانی نظری و ادبیات موضوع توجیه شد. محدودیت دیگر این پژوهش عدم بررسی تغییرات متغیرهای خونی، عروقی و اندوتلیومی است که این پاس خهای منحصربه فرد را ایجاد کرده اند. ازاین رو شایسته است در پژوهش های آتی این متغیرها نیز اندازه گیری و کواریت شوند.
منابع و مĤخذ
.1 Yasuda T, Brechue W, Fujita T, Shrikawa J, Sato Y, Abe T. Muscle activation during low-intensity muscle contractions with restricted blood flow. J Sport Sci 2009;27:479489.
.2 Sato y. The history and future of KAATSU Training. Int. J. Kaatsu Training. Res 2005;1: 1-5.
.3 Loenneke J, Wilson G, Wilson J. A Mechanistic Approach to Blood Flow Occlusion. Int J Sports Med 2010;31:1-4.
.4 Okita K, Takada S. Application of Blood Flow Restriction in Resistance Exercise Assessed by Intramuscular Metabolic Stress. J Nov Physiother
2013;3:187.doi:10.4172/2165-7025.1000187.
.5 Lejkowski PM, Pajaczkowski JA. Utilization of Vascular Restriction Training in postsurgical knee rehabilitation: a case report and introduction to an under-reported training technique. J Can Chiropr Assoc 2011;55(4):280–287.
.6 Fujita S, Abe T, Drummond MJ, Cadenas JG, Dreyer HC. Blood flow restriction during low-intensity resistance exercise increases S6K1 phosphorylation and muscle protein synthesis. J Appl Physiol 2007;103: 903-910.
.7 Manini TM, Clark BC. Blood flow restricted exercise and skeletal muscle health. Exerc Sport Sci Rev 2009;37:78-85.
.8 Takarada Y, Sato Y, Ishii N. Effects of resistance exercise combined with vascular occlusion on muscle function in athletes. Eur J Appl Physiol 2002;86: 308-314.
.9 Takarada Y, Takazawa H, Sato Y, Takebayashi S, Tanaka Y. Effects of resistance exercise combined with moderate vascular occlusion on muscular function in humans. J Appl Physiol 2000;88: 2097-2106.
.01 Weatherholt A, Beekley M, Greer S, Urtel M, Mikesky A. Modified Kaatsu Training: Adaptations and Subject Perceptions. Med. Sci. Sports Exerc 2013;45(5): 952–961.
.11 Yasuda T, Ogasawara R, Sakamaki M, Ozaki H, Sato Y, Abe T. Combined effects of lowintensity blood flow restriction training and high-intensity resistance training on muscle strength and size. Eur J Appl Physiol 2011;111:2525-2533.
.21 Burgomaster K, Moore D, Schofield L, Phillips S, Sale D, Gibala M. Resistance training with vascular occlusion: metabolic adaptations in human muscle. Med Sci Sports Exerc 2003;1203-1208.
.31 Cook S, Clark B, Ploutz-Snyder L. Effects of exercise load and blood-flow restriction on skeletal muscle function. Med Sci Sports Exerc 2007;1708-1713.
.41 Nishimura A, Masaaki S, Kato K, Fukuda A, Sudo A, Uchida A. Hypoxia increases muscle hypertrophy induced by resistance training. Int J Sports Physiol Perform 2010;5: 497-508.
.51 Teramoto M, Golding L. Low-intensity exercise, vascular occlusion, and muscular adaptations. Res Sports Med 2006;14:259-271.
.61 Wernbom M, Augustsson J, Raastad T. Ischemic strength training: a low-load alternative to heavy resistance exercise? Scand J Med Sci Sports 2008;18:401-416
.71 Wernbom M, Augustsson J, Thomee R. Effects of vascular occlusion on muscular endurance in dynamic knee extension exercise at different sub maximal loads. J Strength Cond Res 2006;20:372-377.
.81 Loenneke JP, Fahs CA, Wilson JM, Bemben MG. Blood flow restriction: The metabolite/volume threshold theory. Medical Hypotheses xxx (2011) xxx–xxx. available at ScienceDirect.
.91 Kawada S. What phenomena do occur in blood flow-restricted muscle? Int J Kaatsu Training Res 2005;1:37-44.
.02 Drummond M, Fujita S, Abe T, Dreyer H, Volpi E, Rasmussen B. Human muscle gene expression following resistance exercise and blood flow restriction. Med Sci Sports Exerc 2007;691-698.
.12 Fujita S, Abe T, Drummond M, Cadenas J, Dreyer H, Sato Y, Volpi E, Rasmussen B. Blood flow restriction during low-intensity resistance exercise increases S6K1 phosphorylation and muscle protein synthesis. J Appl Physiol 2007;103:903-910.
.22 Patterson S D, Leggate M, Nimmo M A, Ferguson R A. Circulating hormone and cytokine response to low-load resistance training with blood flow restriction in older men. Eur J Appl Physiol 2013;113:713–719.
.32 Kilduff LP, Finn CV, Baker JS, Cook CJ, West DJ. Preconditioning Strategies to Enhance Physical Performance on the Day of Competition. International Journal of Sports Physiology and Performance 2013;8:677-681.
.42 De Groot P, Thijssen D, Sanchez M, Ellenkamp R, Hopman M. Ishemic preconditioning improves maximal performance in humans. Eur J of Appl Physiol 2010;108:141-146.
.52 Yasuda T, Loenneke JP, Thiebaud RS, Abe T. Effects of Blood Flow Restricted Low-
Intensity Concentric or Eccentric Training on Muscle Size and Strength. PLoS ONE 2012;7(12): e52843. doi:10.1371/journal.pone.0052843.
.62 Libonati JR, Cox M, Incanno N, Melville SK, Musante FC, Glassberg HL, Guazzi M. Brief periods of occlusion and reperfusion increase skeletal muscle force output in humans. Cardiologia 1998;43 (12):1355-1360.
.72 Jean-St-Michel E, Manhiot C, Li J. Remote preconditioning improves maximal performance in highly trained athletes. Med Sci Sports Exerc 2011;43:1280–1286.
.82 Bailey TG, Jones H, Gregson W, Atkinson G, Cable NT, Thijssen, DHJ. Effect of Ischemic Preconditioning on Lactate Accumulation and Running Performance. Med. Sci.

Sports Exerc 2012;44(11):2084–2089.
.92 Beaven C. Intermittent lower-limb occlusion enhances recovery after strenuous exercise. Applied Physiology, Nutrition and Metabolism 2012;37(6): 1132-1139.
.03 Bailey TG, Birk GK, Cable NT, Atkinson G, Green DJ, Jones H, Thijssen DHJ. Remote ischemic preconditioning prevents reduction in brachial artery flow-mediated dilation after strenuous exercise. Am J Physiol Heart Circ Physiol 2012;303: 533–538.
.13 Yasuda T, Ogasawara R, Sakamaki M, Ozaki H, Sato Y, Abe T. Combined effects of lowintensity blood flow restriction training and high-intensity resistance training on muscle strength and size. Eur J Appl Physiol 2011;111:2525–2533.

  • 1

پاسخ دهید